Friday, July 10, 2015

నీవు నిష్క్రమించేసమయానికి నా నడినెత్తిమీదికి సూరీడొచ్చి
నాట్యంచేయడం ఆరంభించాడు.
మధ్యందిన మార్తాండుడు గదా ఉగ్రరూపందాల్చి జనం  మొహాలనన్నింటినీ
ఎండతీవ్రతతో  మాడ్చేసే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.
పనంతటినీ పూర్తిచేసుకుని ముదు ప్రాగణంలో విశ్రాతి తీసుకుంటున్నాను నీవు వెళ్ళే సమయానికి .

దూరంగా పంటచేలమీదనుంచి వీచే పైరగాలులు
సుతిమెత్తగా తూర్పారబట్టినప్పుడు ఎగిరిపడుతూ వచ్చే గింజల్లా
విచ్చేసి పరిమళాలను పంచేసి తిరుగుముఖం పట్టి వెళుతున్నాయ్

పావురాళ్ళేమో నీడపట్టుకు చేరుకుని క్లుప్తంగా కూనిరాగాలనందుకుంటున్నాయ్
ఇంతలో తేనెటీగ గబగబా నాగదిలోకిదూరి
పంటపొలాలమీదనుంచి ఏవో తాజా వార్తలను తీరిగ్గా మోసుకొచ్చి అందిస్తున్నది.
మొత్తం గ్రామం గ్రామమంతా ఎండ ధాటికి తట్టుకోలేక
ఇళ్ళలోనే తలదాచుకుని సేదతీరుతున్నాయ్ .
వీధులన్నీ అప్పుడే వూడ్చేసినట్లు నిర్మానుష్యంగా మారిపోయాయి.
మధ్యమధ్యలో అర్ధాంతరంగా ఆకులు గలగలలతో ఆనంద వాహినులై విహరిస్తూ
 కాలక్రమేణా సద్దుమణగడం మొదలెట్టాయ్.
ఆకాశంవైపునేను దృష్టినిసారిస్తే నీలిమబ్బులపైన
నాకుపరిచమైన వ్యక్తిపేరు ప్రకాశిస్తూ దర్శనమిచ్చింది.
అది అందమైన నాదస్తూరీతోనే లిఖించబడ్డదని ఆలస్యంగా గ్రహించాను.

గ్రామం గ్రామమంతా ఎండధాటికి తాళలేక ఇంట్లోనే తలుపులు బిడాయించుకుని సేదతీరుతున్నాయ్.

అయ్యయ్యో !! నాకేశసంపదకు తైల సంస్కారం చేసి దువ్వుకోవడమే మర్చిపోయాను.
పిల్లగాలులు వాటిలోకొన్ని కేశాలను నా చెంపలమీదకు చిలిపిగా నెట్టేసి ముసిముసినవ్వులు నవ్వుకుంటున్నాయ్.

[రవీంద్రుని తోటమాలి[The Gardener ] 55 వ గీతానికి స్వేచ్చానువాదం ]
37
నాగళసీమను పుష్ప మాలాకృతురాలినిచేసి
గౌరవార్హం చేయడం సబబేనా అని ఒక్కసారి ఆలోచించు!!.

నేను భక్తిపురస్సరంగా అల్లిన ఈ సుమాల మాలలు
యే ఒక్కరికో పరిమితంచేయడం భావ్యం కాదని నా భావన.
నాకళ్ళల్లో అనునిత్యం తారసపడే జీవులెందరున్నారో తెలుసా?
ఇప్పడిదాకా దున్ని సాగుచేయబడని క్షేత్రాల్లో
ఆశావహులై శ్రమకోర్చి స్వేదఫలాననందుకోవాలని తపన పడుతున్న
ఎందరో సాగుబడిదారులు దారులు వెదుక్కుంటూ జీవిస్తున్నారు.
అంతేకాదు భావకవుల ఊహాలోకాల్లో విహరిస్తూన్న
సౌందర్య లలామలెందరో  ప్రేమ సాక్షాత్కారంకోసం
 ఆవిష్కృత హృదయ వాసులై ఎందరో నిరీ క్షిస్తున్నారు
నీవే  జబాబుచెప్పమని నాహృదయాన్ని అడిగేసమయం మించిపోయింది.
అప్పట్లో వికసితంగాని  మొగ్గగా పడివున్న  నాజీవితం
అంతరాంతరాళాల్లో పరిమళాన్నంతటినీ గుంభనంగానూ   భద్రంగానూ  దాచుకున్నది.
ఇప్పుడదే తన హృదయ వైశాల్యాన్ని బహుదా విస్తరించి వున్నది.
ఎవ్వరు ఈ ఆనందాన్ని ఊహించి సత్వరం గ్రహించి దాచుకోగలరు?
ఇది ఎప్పుడు అకస్మాత్తుగా అదృశ్యమౌతుందో ఎవ్వరికెరుక?
నాహృదయం యే ఒక్కరికో సమర్పించడానికి పరిమితంకాలేదని
గ్రహించు.
అది ఎందరికో ఆనంద వార్ధిగా సుఖ సంతోషాలను పంచుతుండాలని నా ఆకాంక్ష.

[టాగోర్ తోటమాలి[ఠె గర్దెనెర్ ]37 వ గీతానికి స్వేచ్చానువాదం ]